SAN FRANCISCO ROK 1878
Żółtki do domu!
Witajcie, bracia!
Jestem Wang Chao.
Pracodawca, Lao Ting, wita was w San Francisco.
Lao Ting współdziała z Amerykanami.
Pracujcie ciężko, szanujcie prawo,
a wrócicie bogaci.
Urzędnicy sprawdzą wasze dokumenty.
Lao Ting opłacił waszą podróż.
Przez cztery miesiące będziecie spłacać dług.
Z drogi! Pieprzony smród!
Jak te małe zasrańce mogą ze sobą wytrzymać?
Te, skośny, wąchałeś się kiedyś?
Nie odchodź, gdy do ciebie mówię.
W mordę! Będzie żreć w piachu.
- Co ty wyprawiasz? - Jestem głodny.
Zostaw.
Chodź.
- Zostaw, mówię. - A ten co?
Wstawiasz się za kolesiem?
- Zadałem ci pytanie. - Gówno pojął.
Niech lepiej pojmie,
bo jeśli zaraz nie odpowie, zakrwawi tę fikuśną koszulkę.
Więcej tego nie rób.
- Skośny zna język! - Jasny gwint! Zrób to.
Powiedz coś.
Nie przepłynąłem tą łajbą połowy świata,
żeby bawić spasione, białe kurwy.
Wystarczy? Powiedziałem.
Myślisz, że możesz tak gadać, bo znasz język?
Język na pewno pomaga.
Żółtek dostanie nauczkę.
- Dasz mi radę? - To złe pytanie.
A jak brzmi właściwe?
Prosto: „Na pewno chcesz się dowiedzieć?”.
Skurwysyn!
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
OPARTO NA ZAPISKACH BRUCE'A LEE
WOJOWNIK
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
- Dokąd mnie wieziesz? - Wyświadczam ci przysługę.
Milcz. Wszystkim się zajmę.
- Znasz angielski? - Dziadek był Amerykaninem.
Lepiej zachowaj to dla siebie.
Gówniane te kamienie.
Jak leci, Chao?
- Co to za cebula? - Zadziorna.
Ma całkiem niezłe umiejętności.
Załatwił trzech oprychów z imigracyjnego. Jakby ich tam nie było.
- Bez jaj. Trzech? - Jest bardzo dobrze wyszkolony.
Uznałem, że najpierw pokażę go wam.
- Przypłynął? - Dzisiaj.
Znasz nas?
Czerń i czerwień. Hop Wei.
Trzech?
- Nie sądzę. - A ja sądzę, że nie za to ci płacą.
- Coś ty powiedział? - Zadziorna cebula!
Podoba mi się. Jak zwykle?
- A zatem to jest ten nowy? - Chao mówi, że umie się bić.
Chao potrafi być upierdliwy, ale w takich sprawach rzadko się myli.
- Nazywasz się? - Ah Sahm.
- Skąd? - Z Foshan.
- Kto cię szkolił? - Sifu Li Qiang.
Czeka nas wojna. Jeśli umiesz walczyć, przyjmę cię.
Młody Jun cię zaprowadzi. Jutro sprawdzimy, co potrafisz.
Ah Sahm!
Czy to ja właśnie zszedłem ze statku?
Słucham?
Pytam, czy to ja przed chwilą przypłynąłem tu na zasranej łajbie.
- Nie pan. - Nie ja.
Bo ja jestem szefem najsilniejszej tongi w Chinatown,
a ty to jeden z 25 tysięcy spłukanych Chińczyków,
którego kupiłem za cenę gównianego wina.
Nie chcę się powtarzać,
ale przypominam, że jesteś tylko jebaną cebulą!
I zanim się ode mnie odwrócisz,
lepiej się, kurwa, pokłoń!
Ostrzegam. Uważaj, jak się odnosisz do Ojca Juna.
Dobra. Nie wiesz, czy zawsze się tak spina?
Wiem, bo to mój ojciec.
Cholera. Nie chciałem nikogo obrazić.
Serio? Bo brzmiało, jakbyś chciał.
- Ja... - Ty?
Robię sobie jaja!
Ale to prawda, że jestem jego synem.
Najpotężniejszego Chińczyka w Chinatown i kurwy.
Tylko dlaczego takim ślicznym?
Ojciec potrafi dopiec. Bo to twardziel.
W wojnach opiumowych walczył z Brytyjczykami pod Szanghajem.
Kutrem rybackim zaatakował pancernik.
Dostał się na pokład i wysiekł tamtych mieczem.
Może i się zestarzał, ale nie warto mu podskakiwać.
- Kapujesz? - Tak.
Nie masz znaku, czyli siedzisz w pokoju.
Klop w korytarzu.
Odpoczywaj. Jutro się tobą zajmiemy.
W mordę.
- Funkcjonariuszu. - Dobry wieczór.
Pomocy! Mordują!
Stać!
Ostrzegam, chłopaki!
Stać!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziękuję.
Nie jesz? Zmarniejesz i twój ojciec będzie miał pretensje.
- Co cię sprowadza, Buckley? - Panie burmistrzu.
Pani Blake.
- Jak się mają nowożeńcy? - Mów, Buckley.
Proszę.
Na Howard zabito dwóch Chińczyków.
- I? - Budowali u Merriweathera.
Kilku roboli rozbiło im głowy młotkami.
- Boże! - Prasa?
Nie wie, ale zwęszy aresztowanie.
Wyciszmy to. Nie chcę zwracać uwagi Sacramento.
Owszem, skrywajmy morderstwo.
Sprawy miasta nie powinny cię kłopotać, moja droga.
A kłopoczą.
- Na pewno Merriweathera? - Z Broome.
A niech to! Zażąda rekompensaty. Idziemy.
To ludzie, a rząd traktuje ich jak kolejny problem legislacyjny.
Uważaj, kochana. Weszłaś z tym rządem w związek.
Zatrzymano dwóch.
Obaj notowani za drobne przewinienia.
Muszą wyjść, zanim reporterzy skończą śniadanie.
- Czekają na przesłuchanie. - Spróbuj przyspieszyć. Dzień dobry.
Merriweather wpadnie w szał. Obiecaliśmy ochronę.
Ruch robotniczy rośnie w siłę, a pracy ubywa.
- Leary zwęszył krew. - Dzień dobry.
Nie on płaci za kampanię.
To prawda. Niestety jest coraz gorzej.
Kiedyś bili Chińczyków, teraz zabijają.
Morderstwa szkodzą reelekcji.
Jak i strata Irlandczyków.
Idź do Merriweathera. Spróbuj go... uspokoić.
Za późno.
Drogi panie Merriweather! Wcześnie pan wstał. Zapraszam.
Herbaty, kawy? A może coś mocniejszego?
- Nie, dziękuję. - Proszę usiąść.
Obiecałeś ochronę, Blake. To byli dobrzy murarze.
Zapewne jest ich tam więcej.
Co poradzić, Lymonie?
Z placami sobie poradzę, ale za Chinatown odpowiadasz ty.
Mam ćwierć miliona ludzi i tylko 75 gliniarzy.
To coś wymyśl. Szybko. Dla twojego i mojego dobra.
Oto i on.
Znasz pana Buckleya?
Pewnie. Moje uszanowanie.
Ponoć odpowiadasz za Chinatown.
Najwyraźniej.
Burmistrz postanowił stworzyć nowy oddział.
- Którym pokierujesz. - Obiecano mi transfer.
Nikt nie zna Chinatown jak ty.
Czterech powinno wystarczyć. I ty.
Pan wybaczy, ale ryzyko jest ogromne,
a szanse awansu zerowe. Nikt się nie zgłosi.
Dlatego wydasz rozkaz. Od burmistrza.
Gratuluję, sierżancie. Komendancie.
Pieprzenie!
A pewnie, bo to gadka polityków.
Blake musi chronić interesy bogatych, ale też przycisnąć skośnych.
Awansujesz i nikomu nie musisz pchać się do dupy.
- Mam wybrać czterech? - Już to zrobiłem.
McLeod, Harrison, Stone i Keller. To żart?
Nie oddam ciebie i czterech dobrych gliniarzy.
Keller to ćpun. On w Chinatown?
Wymień na kogoś, kogo nie chcę.
To jedna wielka kupa gówna!
To pokazówka, Bill. Gra pozorów.
Stan kontra Morgan i Davis. Zabójstwo.
- Oskarżeni się przyznają? - Są niewinni.
Nie powinni trafić do aresztu.
Należy ich zwolnić. Nie ma świadka owej rzekomej zbrodni.
Świadkiem będzie policjant, który dokonał aresztowania.
- Obecny na sali? - Tak.
- Pan to kto? - Funkcjonariusz Richard Henry Lee.
Jest pan gotów zeznawać?
- Tak. - Dobrze. Kontynuować.
- Oskarżenie gotowe? - Tak.
Proces rozpocznie się za cztery tygodnie.
Nie uszkodź się. Czekam na zewnątrz.
Hazard i haracze są dobre,
ale głównym źródłem dochodu jest opium.
Stworzyliśmy imperium, opłaciliśmy porty po obu stronach.
Potem zaczęły się kłopoty.
Ktoś wydymał kogoś od cesarza.
Kilka miesięcy bez melasy i Long Zii obniżył ceny. Kapujesz?
- Tak. - Nie.
Odbierzemy swoje i wykrwawimy skurwieli.
Co?
Widzę mnóstwo facetów. Gdzie kobiety?
Myślałem, że nie zapytasz. Chodź. Znajdę ci cipkę.
Zostaw miskę i chodź!
Chińczyków nie stać na przewożenie żon,
dlatego przyjeżdżają tu głównie te, które się sprzedały.
- Cześć. - Co u ciebie?
Przy Waverly są burdele, ale to głównie przechodzony towar.
Ah Toy ma najlepsze dziewczyny. Jest kolekcjonerką cipek.
- Mówiłeś o mnie? - Ah Toy.
- Jun. - Witaj.
- Jak ojciec? - Świetnie.
- A to kto? - Ah Sahm. Przypłynął.
Prosto z pokładu? Co słychać w ojczyźnie?
Głód, rewolucja, normalka.
- Przyjechałeś szukać fortuny? - Przeżyć.
Kiepski kierunek.
Panowie w interesach czy z interesami?
Znasz mnie.
Nienasycony Jun. Jego kutas ma oddzielne serce.
Dobra.
Kolacja i deser.
Która ci się podoba?
To już wszystkie?
Chcesz powiedzieć, że żadna nie spełnia wymagań?
Szukam kogoś.
Przepłynęła dwa lata temu. Nazywa się Xiaojing.
Xiaojing?
Znam wszystkie, ale nie taką.
Weź Zhang Yan.
Wierz mi,
zapomnisz o tej, której szukasz.
Do pracy, dziewczęta.
Pieprzeni politycy i upasieni przemysłowcy rujnują nasz kraj.
Przyjechałem tu po to, co wy.
Ciężko pracować, wykarmić rodzinę, znaleźć lepsze życie.
Powiedzieli: „Dylan, musisz dla nas walczyć”.
Poszedłem. Ja i 150 tysięcy Irlandczyków walczyliśmy za Lincolna.
Przeciwko innym Amerykanom i Irlandczykom.
Zabijałem niewinnych braci.
Patrzyłem, jak giną moi.
Ale wygraliśmy. Uwolniliśmy jebanych niewolników.
Bóg z nimi.
A oni nie wrócili do Afryki.
Poszli na północ i zabrali nam posady!
A teraz zwożą tu Chińczyków.
Bo bogacze, w których wojnie walczyliśmy,
nie chcą, kurwa, płacić uczciwej dniówki.
A ja już wiem,
że tu wiecznie będzie się szukać gorszych, żeby robili taniej niż lepsi.
Tylko bogaci jeszcze nie wiedzą, ile za to zapłacą.
Bo w końcu okaże się, że stracą cały kraj.
Walczyliśmy za niego, przelewaliśmy krew,
a teraz ocalimy go przed nim samym.
Nawet kosztem kolejnej jebanej wojny domowej!
Chińczycy precz!
Kurwa mać!
Wiesz, kim jestem?
Co to ma znaczyć? Puśćcie go. Long Zii nie ma tu nic do roboty.
- On pytał o Xiaojing ? - Nie.
Ja.
Idziesz z nami.
Gdybym szukał kutasa, nie szedłbym do burdelu.
Wolisz na własnych nogach czy w worku?
Tak czy inaczej Long Zii na ciebie czeka.
Nie znam takiego. Może mnie cmoknąć w moje słone dupsko.
- Czyli nowy umie się bić. - Nie wzięli mnie dla dowcipów.
Jesteś dobry, ale nie aż tak.
Dlatego sprzedałaś mnie, gdy tylko tu trafiłem?
- Myślisz, że ja? - Albo któraś z dziewcząt. Bez różnicy.
Jesteś tu nowy. Zastanów się, czy na pewno wszystko kapujesz.
Może i jestem nowy, ale wiem, kiedy mnie dymają.
Dałeś się wydymać, bo zacząłeś gadać w obecności kurew.
To nie Chiny, tylko Chinatown.
Nasza krew jest tania. Dostosuj się.
Rozumiesz?
Powiem „tak” i rozmowa się skończy?
Nie jesteś typowym mięśniakiem.
Nie przyjechałeś tu, żeby się tłuc.
Musisz mieć kogoś zaufanego. Kogoś spoza tong.
Twierdzisz, że ciebie?
To możliwe.
- Nie znasz mnie. - Owszem. Ale powinnam.
A zatem?
Xiaojing?
Nie znam jej.
Bardzo mi pomogłaś.
Wiem za to,
że rok temu szukał jej ktoś inny.
Nie przeżył dnia.
Kim ona jest?
Powiedziałbym,
ale miałem nie zwierzać się w obecności kurew.
Konfucjusz twierdził: „Gdy jesteś w burdelu, nie osądzaj”.
- Nigdy tak nie powiedział. - On nie.
Jak zapewne wiecie,
burmistrz poprosił mnie, bym utworzył oddział w Chinatown.
Harrison, McLeod,
Stone. Mam jeszcze jedno miejsce.
- Ochotnik? - Nie zmusisz nas!
- To nora pełna choróbsk! - Nie masz tam dymać, tylko patrolować.
- Funkcjonariusz Lee? - Tak.
- Słucham? - Zgłaszam się na ochotnika.
- Co to za akcent? - Z Savannah, w Georgii.
Czyli jesteś tu popularny.
- Długo w policji? - Sześć tygodni.
- Nie chcę południowca. - Milcz.
Przeklęci konfederaci! Wszystkich ich trzeba powiesić.
Co komu da obicie pijaka?
Któregoś dnia pewnikiem przetrzeźwiejesz.
Bóg da, zostanie wówczas dość, bym miał co rozsmarować po ścianach.
Spokój, Stone!
Skończyłeś?!
Tak.
Synu,
nie mam pojęcia, co tam chrzaniłeś,
ale styl mi pasował. Biorę cię.
Lojalność ponad wszystko.
Zapomniałem. Jesteś z Karoliny Północnej?
- Georgii. - Czyli orzeszek.
- Czemu wyjechałeś? - Przez wojnę.
- Skończyła się, gdy byłeś dzieciakiem. - Dla mojej rodziny wciąż trwa.
Pod Gettysburgiem straciłem dwóch braci.
Walczyłem tam.
Zakonnice jadą rowerami po kocich łbach.
Jedna mówi: „Nigdy tu nie doszłam”.
A druga na to:
„To przez kocie łby”.
Funkcjonariusz O'Hara. Przepraszam. Sierżant. Gratuluję.
Nowy oddział z Chinatown. I mundury! Ślicznie.
To funkcjonariusz Lee. Jest ze mną. Idziemy?
Pewnie.
Zamknij.
- A niech mnie! - Wyostrzone bowie.
Pochwy z najlepszej skóry.
Pięć cięższych pałek, a dla pana, sierżancie,
mosiężne kastety, specjalnie ode mnie.
Zapakuj.
Po co to? Mamy rewolwery.
6 kul, 25 tysięcy Chińczyków. Kalkuluj.
Zaopatruje tongi w broń. Nie trzeba go zamknąć?
Mnie?
Jestem przyjacielem policji. Spytaj Dużego Billa.
Jasne, Chao. I wszystkich innych.
Czemu go nie aresztujemy?
Zapomnij o wszystkim, co wiesz. Długo ci to nie zajmie.
- Jesteście wolni. - Kto zapłacił?
Dziękuję, panie Leary.
15 dolców za jednego. Chłopcy się zrzucili.
- Nie nawiewajcie. - Skąd!
Glina. Ten z południa. Może nas załatwić.
Macie spokojnie czekać.
Glinę zostawcie mnie.
Widzę, że interes idzie.
Pojebało cię?
Widziałem ich przed sklepem. Chciałem sprawdzić.
Nic jeszcze nie wiesz.
- To ich? - Tu mieszka Long Zii. To jego teren.
Trzymamy się z dala. Jasne?
Spieprzajmy stąd.
- Twój młody gliniarz. - Lee.
Mam w dupie imię.
Nie może iść do sądu. To mu zaszkodzi.
Tobie też. I nam wszystkim.
- Panie Leary. - Co?
Chce się sprawdzić.
Zaprowadź go.
Załatw to, jak chcesz.
Nie stójmy na deszczu. Wszystko jest tak, jak pan lubi.
Witaj.
Ty również.
Szukam Xiaojing!
Ty stłukłeś moich ludzi.
- Kim jest dla ciebie Xiaojing? - A dla ciebie?
Czemu jej szukasz?
Dowie się, gdy ją zobaczę.
Nie dojdzie do tego.
Wchodząc tu, zlitowałem się nad twoimi pokrakami.
Wychodząc, nie będę taki miły.
Dość!
Zostawcie nas.
Xiaojing.
Co tu robisz?
Przyjechałem, żeby cię zabrać. Do domu.
Już jest bezpiecznie.
Sun Yang nie żyje.
A nasz ojciec?
Przykro mi.
- Zabił go po twojej ucieczce. - Nie obwiniaj mnie!
- Nie zamierzałem. - To przez ciebie!
Sun Yang zabiłby cię lata temu, gdybym za niego nie wyszła!
- Wiesz, że byłem ci wdzięczny. - Bił mnie.
Gwałcił.
Wiele razy.
Regularnie.
Gdzie wtedy byłeś?
A teraz
wielki wojownik Ah Sahm przepływa słoną wodę,
by ratować biedną, zaginioną siostrę.
- Xiaojing... - Jestem Mai Ling.
Xiaojing była głupią wieśniaczką, która zmarła w łóżku Sun Yanga.
To nie twoje miejsce.
- Właśnie że moje. - Kurwy Long Zii?
Nie jestem niczyją kurwą.
- Boże! - To nic nie znaczy.
Jeśli tak myślisz, nadal jesteś głupi.
Wynoś się.
Precz!
- Słyszałem hałasy. - To nic.
Pijaczyny z Hop Wei szukali zaczepki. Przegoniliśmy ich.
Wszyscy szukają zaczepki.
Napięcie między tongami nie jest dobre.
Wyciągnę dłoń do Ojca Juna.
Niech on wyciągnie do nas.
To my zerwaliśmy umowę.
Odkąd ją zawarłeś, Chinatown urosło 10 razy.
Czemu miałaby cię wiązać?
Mai Ling. Kto wiedział, że okażesz się taką suką?
Ty.
To niebezpieczny czas dla wszystkich Chińczyków.
Nie stać nas na walkę między sobą.
- Zorganizuj spotkanie. - Nawiążę kontakt.
Co się stało, Mai Ling?
Whiskey.
Krnąbrna cebula.
Słyszałem, że już cię oznaczyli.
Ktoś, kto tyle potrafi
i ma głowę na karku, może mnóstwo zarobić.
- Jak się nazywasz? - Wang Chao.
Spokojnie, Wang Chao. Już raz mnie sprzedałeś.
Pobrałem opłatę.
Chcesz kolejną?
Znajdziesz mi miejsce w drugą stronę?
Należysz do Hop Wei.
To znaczy, że nie możesz wrócić. Jesteś ich własnością.
Nowy już chce prysnąć?
Miał gówniany dzień.
Pamiętaj, że niewypolerowany klejnot nie błyszczy,
- a człowiek nie jest doskonały. - I nikt nie lubi mądrali.
Jak chcesz.
Gratuluję.
Dupek.
Nie oceniaj po pierwszym spotkaniu.
Chodzi o Xiaojing. Znalazłeś ją?
Znalazłem Mai Ling.
- Wiedziałaś? - Przeczuwałam.
- Mogłaś mnie ostrzec. - To by coś zmieniło?
Bardziej bym cię lubił.
Lubisz wystarczająco.
Chodź.
Wiem, czego ci trzeba.
- To opium? - Nie.
Moje zioła. Ukoją ból.
To moja siostra.
Chcesz o tym pomówić?
Nie masz pojęcia, jak bardzo nie chcę.
To zmieńmy temat.
Nie wypieprzyłeś Zhang Yan.
Wolisz mężczyzn? Załatwię.
Wolę kobiety, które mają wybór.
W tym domu jest tylko jedna, której nie można kupić.
Mieliśmy się spotkać za tydzień.
Long Zii chce spotkania z Ojcem Junem. W sprawie pokoju.
- Pokój nie służy moim celom. Ani twoim. - Wiem.
Przyspieszę transport. Odbierzecie jutro.
- Dobrze. - Pamiętaj,
że możesz stracić opium tak szybko, jak dostałaś.
Jeśli stary uzna ugodę...
- Nie będzie pokoju. - Brawo.
Dobranoc, chłopcy.
- Słuchasz? - Tak.
Bierzesz jagody i gnieciesz.
I smarujesz małego.
- Mam wetrzeć w kutasa? - Właśnie tak.
I możesz całą noc!
Co jest, kurwa?
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński